“เมื่อก่อนทำไร่ ปลูกพริก ตัดต้นไม้ เผาทุกปี แต่รายได้กลับไม่พอกิน...”

การทำเกษตรแบบดั้งเดิม การถางป่าและเผาหญ้าเพื่อเตรียมพื้นที่เพาะปลูกพริก ไม่เพียงแต่ทำลายสิ่งแวดล้อมและสร้างมลพิษทางอากาศเท่านั้น แต่ผลตอบแทนที่ได้กลับมาคือน้ำพักน้ำแรงที่มีมูลค่าเพียง 6,000 บาทต่อปี ซึ่งห่างไกลจากคำว่าเพียงพอต่อการเลี้ยงชีพ

จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เกิดขึ้นเมื่อ  หรือ สวพส. เข้ามา มอบองค์ความรู้ และแนวทางการทำเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน เปลี่ยนแปลงวิธีคิดจากการ "ทำลาย" มาเป็นการ "อยู่ร่วมกับธรรมชาติ"

ผืนดินที่ใช่ กับอนาคตที่มั่นคง

ปัจจุบันในพื้นที่จึงมีการปลูกต้นแมคคาเดเมียไปแล้วกว่า 450 ต้น พร้อมทั้งปลูกกาแฟเสริมในพื้นที่

แม้ว่าในตอนนี้พืชทั้งสองชนิดจะยังอยู่ในช่วงเติบโตและยังไม่ได้ให้ผลผลิตอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่มีความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมว่า ในอนาคตอันใกล้ พืชเศรษฐกิจเหล่านี้จะกลายเป็นแหล่งรายได้ที่มั่นคงและยั่งยืนกว่าในอดีตอย่างแน่นอน