พื้นที่สูงของประเทศไทยเป็นแหล่งทรัพยากรชีวภาพที่สำคัญและมีความหลากหลายทางธรรมชาติสูง โดยเฉพาะ “เห็ด” ซึ่งนอกจากจะเป็นอาหารพื้นถิ่นที่มีคุณค่าทางโภชนาการแล้ว ยังได้รับความสนใจมากขึ้นในฐานะทรัพยากรชีวภาพที่มีศักยภาพด้านสุขภาพและเศรษฐกิจชุมชน

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แนวโน้มการเพาะเลี้ยงเห็ดสมุนไพรได้รับความสนใจเพิ่มขึ้น ทั้งในกลุ่มเกษตรกร ผู้ประกอบการ และผู้บริโภคที่ต้องการอาหารที่ดีต่อสุขภาพ เห็ดหลายชนิดมีสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่ถูกศึกษาทางวิทยาศาสตร์อย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็สามารถเพาะเลี้ยงได้ในระบบการผลิตบนพื้นที่สูง ซึ่งสอดคล้องกับการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืนและการสร้างรายได้เสริมให้กับชุมชน

แหล่งที่มาของข้อมูลและภาพประกอบ:

กัลย์ธีรา สุนทราภิรักษ์กุล และธิดาพร โคตรพัฒน์. 2565. การพัฒนาการเพาะเลี้ยงเห็ดทางยา (Lignosus rhinocerus) แบบฝังกลบเพื่อกระตุ้นการเจริญและฤทธิ์ทางชีวภาพของเหง้าเห็ดนมเสือ. ทุนอุดหนุนการวิจัยจากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

จารุณี ภิลุมวงค์ และพัชรินทร์ พงษ์ชัยภูมิ. 2567. เห็ดเป็นยา- เห็ดนางรมหัว (Pleurotus tuber-regium) ep1. https://hkm.hrdi.or.th/Knowledge/detail/706.

นพวรรณ นิลสุวรรณ. 2562. “เห็ดเยื่อไผ่” ที่ไม่ได้มาจากไผ่ หรือเรียกอีกชื่อว่า “เห็ดร่างแห”. https://psub.psu.ac.th/?p=5218.

บุญธิดา มระกูล. 2564. “เห็ด” แหล่งอาหารที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ. ภาควิชาเภสัชกรรม คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

พิชญาภรณ์ สุวรรณกูฏ, วิชาดา นุสา และปราณี นุ้ยหนู. 2567. คุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระ ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และคุณสมบัติพรีไบโอติก ของเห็ดนมเสือ (Lignosus rhinocerus (Cooke) Ryvarden). วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 26(3): 56-65.

ลัดดา แสงเดือน วัฒนศิริธรรม. 2563. โพลีแซคคาไรด์จากเห็ดสมุนไพร 50: 33-41.

ศูนย์รวมสวนเห็ดบ้านอรัญญิก. 2551. การเพาะเห็ดนางรมหัว. ปีที่ 17. ฉบับที่ 2 มีนาคม-เมษายน 2551.

อังคมีน บูรณารมย์. 2549. เห็ดร่างแหหรือเห็ดเยื่อไผ่. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เขียน/ เรียบเรียงเรื่อง โดย นางสาวศิริรัตนาพร หล้าบัววงค์